De rotskust van de Vendée ligt tussen Saint-Hilaire-de-Riez en Saint-Gilles-Croix-de-Vie en onthult drie kilometer wilde rotskust, een zeldzaamheid aan deze overwegend zandige kust. Deze kustlijn van het voormalige eiland Rié bestaat uit drie landschappelijke gedeelten: de rotskust van Boisvinet, die uitkijkt over de monding van de Vie, het beschermde gedeelte van Saint-Hilaire-de-Riez en de kliffen van Sion, die in het noorden aansluiten op de stranden.

Het gedeelte tussen La Pelle à Porteau en de baai van La Goutaille is sinds 1926 beschermd als natuurmonument en landschap en heeft kliffen die doorgaans 7 tot 8 meter hoog zijn. Het donkere micaschist, doorkruist door aders van wit kwarts en geplooid tijdens de vorming van het Hercynische gebergte, erodeert onder invloed van de deining, stormen en afstromend water. Daardoor is de kustlijn in 70 jaar ongeveer 10 meter teruggeschoven: het is dan ook belangrijk om de gemarkeerde paden te volgen en de afzettingen te respecteren.

Het kustpad loopt langs een schilderachtige opeenvolging van rotsen, baaien, stranden en kleine inhammen. Aan het uiteinde van de kliffen van Sion rijzen de Vijf Pineaux op, vijf vrijstaande rotsen die in een plaatselijke legende ook wel de ‘Vijf Monniken’ worden genoemd. Verder naar het zuiden ligt het Duivelsgat, een zeegrot waarin de oceaan met kracht naar binnen kolkt wanneer de zee onstuimig is. De grot kan vanaf de beveiligde plekken worden bekeken, zonder over de relingen te stappen. Het uitkijkpunt Arrondeau biedt dan weer een schitterend panorama over de kliffen, het lichtbaken van Grosse Terre en, bij helder weer, het eiland Yeu.

De wandeling is vrij toegankelijk, duurt in haar geheel twee tot drie uur en vormt geen rondwandeling. Langs de kust loopt ook een fietspad dat aansluit op de Vélodyssée, terwijl er in het seizoen rondritten met uitleg in een toeristentreintje worden aangeboden. Stevige schoenen, een windjack en bescherming tegen de zon worden aanbevolen, omdat de route aan weer en wind is blootgesteld en weinig schaduw biedt.

In de omgeving bieden de stranden van Les Bussoleries, Les Cinq Pineaux en Sion de mogelijkheid om de wandeling te verlengen met zwemmen of het zoeken naar schelpdieren bij laagwater. In het zuiden vormen de badplaatswijk Boisvinet en de haven van Saint-Gilles-Croix-de-Vie een aangename voortzetting langs de monding!

Saint-Gilles-Croix-de-Vie ligt aan de monding van de Vie, aan de Lichtkust, en is een erkende toeristische badplaats met een vissershaven die als de oudste van de Vendée wordt beschouwd. Als belangrijkste sardinehaven aan de Atlantische kust toont de haven rond de visafslag haar kleurrijke boten en draagt zij het keurmerk "Bijzondere Smaaklocatie". Sardines in blik dragen het Rode Keurmerk, terwijl de sardinevisserij in 2018 werd opgenomen in de Inventaris van het immaterieel cultureel erfgoed van Frankrijk.

De voormalige gemeenten Saint-Gilles-sur-Vie en Croix-de-Vie, die in 1967 werden samengevoegd, liggen op beide oevers, die met elkaar verbonden zijn door de Concordebrug. In de wijk Marokko, die zich vanaf het midden van de 16e eeuw ontwikkelde, getuigen smalle steegjes, lage vissershuisjes en muren van ballaststenen van het maritieme verleden. Ook bezienswaardig zijn de Joséphinetoren, de eerste plaatselijke vuurtoren, gebouwd in 1851, de Saint-Gilleskerk, waarvan de klokkentoren en de noordelijke zijbeuk als Historisch Monument zijn beschermd, en de Sainte-Croixkerk, die in de jaren 1890 werd gebouwd.

Gezinnen genieten van het Grote Strand, dat ongeveer 3 kilometer lang is, het beschutte Boisvinetstrand en de vele watersportactiviteiten. Vishalte stelt de beroepen in de haven voor, terwijl het Vissershuis en het Sardineatelier een beeld geven van de woonomgeving van zeelieden en de geschiedenis van de conservenfabrieken. Het station ligt midden in de stad en biedt een rechtstreekse verbinding van Nantes naar Saint-Gilles-Croix-de-Vie.

In de omgeving biedt de kustweg van de Vendée mooie uitzichten over de Atlantische Oceaan, terwijl de wijngaarden van Brem kunnen worden verkend via de wijnkelders en de heuvels nabij de oceaan.

Saint-Jean-de-Monts, dat in 2015 officieel als toeristische badplaats werd erkend, telt langs de kust van de Vendée negen aaneengesloten stranden, samen goed voor acht kilometer fijn zand. Dankzij de geleidelijke helling en de zwakke stroming zijn ze geschikt voor gezinnen om te zwemmen, mits rekening wordt gehouden met de toestand van de zee en de aanwijzingen van de reddingsposten. Bij eb komt een brede strook van het wad droog te liggen, terwijl het eiland Yeu zich aan de horizon aftekent.

De stranden Demoiselles, Oiseaux en Baigneuse liggen dicht bij de winkels en hebben een stedelijk karakter. Rond de Pier, het Watersportcentrum en de golfbaan is er meer ruimte, terwijl de stranden Davière, Parée du Jonc en Tonnelles via bospaden bereikbaar zijn. Een groot deel van de kust behoort tot het Natura 2000-netwerk. Het Oiseauxstrand draagt het Handiplage-keurmerk en beschikt over voorzieningen die de toegang tot het zand en de zee vergemakkelijken.

Saint-Jean-de-Monts ontstond officieel in 1867 als badplaats, na de aanleg van een weg die het dorpscentrum met de oceaan verbond, en ontwikkelde zich tussen duinen, bos en de moerassen van Bretagne en de Vendée. Het staatsbos van Pays de Monts werd vanaf de 19e eeuw aangeplant om het stuifzand vast te leggen en biedt tegenwoordig rustige wandel- en fietsroutes. In het dorpscentrum heeft de Sint-Jan-de-Doperkerk een oude klokkentoren die vroeger als herkenningspunt voor zeevaarders diende. Het gebouw werd in 1390 uitgebreid en na de verwoestingen tijdens de Revolutie herbouwd.

De Pier, het symbool van de badplaats, steekt ongeveer 400 meter de Atlantische Oceaan in. Hij werd in 1963-1964 gebouwd, in 1967 ingewijd en in 2013 herbouwd. Vanaf de pier heeft men een prachtig uitzicht over het strand en kan men hengelaars observeren. De boulevard leent zich voor lange wandelingen, terwijl u aan de kust kunt strandzeilen, surfen, suppen, catamaranzeilen en kustwandelen in zee. Gezinnen kunnen ook terecht bij de strandclubs, speeltuinen en aangelegde routes door het dennenbos. Het dichtstbijzijnde station ligt in Challans, vanwaar een busverbinding naar de badplaats rijdt.

In de omgeving kunt u via fietspaden Notre-Dame-de-Monts en Saint-Hilaire-de-Riez bereiken. Verder naar het noorden vormen de Gois-doorgang en het eiland Noirmoutier een aangenaam vervolg op de verkenning van de kust van de Vendée.

Het Bretons-Vendeese moeras strekt zich uit over meer dan 45.000 hectare tussen de Vendée en Loire-Atlantique en grenst aan de baai van Bourgneuf en de kust van het Land van Monts. Deze voormalige zeebaai, die geleidelijk met sediment is opgevuld, vormt tegenwoordig een mozaïek van vochtige graslanden, rietvelden, lagunes, zoutmoerassen en polders. Kanalen, sloten en met de zee verbonden getijdengeulen zorgen voor de doorstroming en regulering van het water.

Tussen de 11e en 13e eeuw droegen kloostergemeenschappen bij aan het graven van de kanalen en de ontwikkeling van de zoutpannen. De zouthandel heeft het gebied lange tijd gevormd, voordat de veeteelt op de vochtige graslanden en de oesterteelt tot bloei kwamen. De bourrines, lage lemen woningen met rieten daken, getuigen eveneens van de moerascultuur.

Het moeras maakt deel uit van het Natura 2000-netwerk en behoort tot een gebied van 55.826 hectare dat met het Ramsar-keurmerk is erkend als watergebied van internationaal belang. Grutto's, steltkluten, kieviten, ooievaars en blauwborsten vertoeven in en rond de wateren en graslanden, naast Europese otters, palingen en talrijke libellen. Dit landschap kan vrij te voet of per fiets worden verkend, zolang men op de openbare paden blijft en afstand houdt van zowel de kuddes als de broedvogels.

In La Barre-de-Monts is het ecologisch museum Le Daviaud te bezoeken. Dit als Museum van Frankrijk erkende museum toont op een terrein van 5 hectare de bourrines, zoutpannen, huisdierrassen en lokale ambachten.

In de omgeving vormen Sallertaine, de in 1555 gebouwde Rairé-molen en de schilderachtige haven van Bec, tussen Bouin en Beauvoir-sur-Mer, een aangename aanvulling op het bezoek!

De overgang van Gois is een onderzeese weg van 4,5 kilometer die, bij eb, het eiland Noirmoutier verbindt met Beauvoir-sur-Mer op het vasteland.

Voor de ingebruikname van de brug van Noirmoutier in 1971, was de overgang van Gois de enige berijdbare weg om het eiland te bereiken. De overgang, vandaag een toeristische trekpleister, maakt ook de voetvissers gelukkig.

De boeien die de overgang van Gois afbakenen zijn, bij vloed, een grote hulp voor de onvoorzichtigen die de kust niet op tijd halen.

In de maand mei grijpt er een ongewoon sportevenement plaats, de Passen van Gois, een loopwedstrijd over de overgang van Gois... als de zee opkomt!

De badplaats Les Sables-d'Olonne, gelegen aan de Lichtkust, is een gekende bestemming die veel troeven bezit: een levendige zeedijk afgeboord met winkels en cafés; een mooi zandstrand van 3 kilometer lang, zeer geliefd bij zomergasten; een belangrijke jachthaven; veel animatie en sportactiviteiten; een Casino en een thalassotherapiecentrum...

Om de vier jaar vindt hier de start van de Vendée Globe plaats, een solo zeilwedstrijd rond de wereld, zonder tussenstop en zonder hulp van buitenaf.

Het eiland Noirmoutier geniet een microklimaat dat ideaal is voor de bloei van de mimosa. Het eiland, met een oppervlakte van 49 km², biedt landschappen van afwisselend zandstranden, duinen, kreken, bossen met dennen en groene eiken, en zoute moerassen.

Noirmoutier-en-l'Île, de hoofdstad van het eiland, verleidt de bezoekers met steegjes, afgeboord met witte huizen, de haven, de kerk uit de 12e eeuw en het middeleeuwse kasteel dat een museum over de geschiedenis van het eiland herbergt.

Het museum van de tradities, gelegen in La Guérinière, beschrijft uitvoerig de activiteiten en tradities van het eiland, aan de hand van collecties van voorwerpen, kostuums, en gereconstrueerde stukken.

Niet te missen: het Zetelbos met een met zeecabines versierd zandstrand. Precies hier start de wandeling van de Souzeaux, een mooie tocht langs de zee.

Het eiland Noirmoutier leent zich, voorzien van talrijke fietspaden, wonderwel als fietsbestemming. Een ideale manier om de rijkdommen van het eiland te ontdekken...

Het eiland, gekend om het zout, is dat eveneens voor de oester, en voor de uniek smakende primeur aardappel, de bonnotte.

Het Geschiedenismuseum van de Vendée, dat in 2006 in Les Lucs-sur-Boulogne voor het publiek werd geopend, is een als Museum van Frankrijk erkend museum dat gewijd is aan de geschiedenis en de samenlevingen van het departement. Dit hedendaagse gebouw van 6.500 m² ligt in de vallei van de Boulogne en toont ongeveer 3.000 voorwerpen uit een departementale collectie van bijna 20.000 stukken.

Het gebouw, ontworpen door het collectief Plan01, is in de helling ingebed en gaat schuil onder een opmerkelijk groendak van ongeveer 8.000 m², als een weide die het coulisselandschap voortzet. Achter de uitgestrekte glazen gevels van de hal combineren de aanpasbare zalen archeologische verzamelingen, schone kunsten, etnografische voorwerpen, reconstructies en audiovisuele voorzieningen. Deze ingetogen architectuur, die grotendeels in het landschap is geïntegreerd, vormt op zichzelf al een van de hoogtepunten van het bezoek.

De rondgang belicht meer dan 7.000 jaar geschiedenis van de Vendée: de prehistorie, de Gallo-Romeinse oudheid, het middeleeuwse millennium, de renaissance, de Revolutie, de oorlogen in de Vendée, de 19e eeuw en de hedendaagse periode. Er wordt veel aandacht besteed aan de opstand van 1793, de hoofdrolspelers ervan en de totstandkoming van de herinnering eraan. Tijdelijke tentoonstellingen, lezingen, filmvertoningen en rondleidingen vormen regelmatig een aanvulling op de permanente museumruimten.

Voor gezinnen is er een kindermuseum van 265 m², waarvan de aan bomen gewijde rondgang in 2026 werd geopend. Het is toegankelijk voor kinderen vanaf 2 jaar en biedt spelletjes, observaties en interactieve activiteiten rond boomsoorten, de levenscyclus en biodiversiteit. Ook zijn er verschillende speurtochten en tabletroutes voor oudere kinderen. Goed om te weten: een halve dag volstaat om het museum op een ontspannen manier te ontdekken. Het beschikt over een café, een winkel, picknickplaatsen en voorzieningen voor mensen met beperkte mobiliteit.

In de onmiddellijke nabijheid herdenkt het Gedenkteken van de Vendée, dat in 1993 werd onthuld, de inwoners van Les Lucs en de omliggende gehuchten die tijdens de republikeinse operaties van 1794 werden gedood. Het Herinneringspad leidt naar de kapel van Petit-Luc, die in 1866 werd gebouwd en waar op 22 platen de 564 namen staan die volgens de lokale herdenkingstraditie zijn overgeleverd. Tot slot biedt het 19 hectare grote park langs de Boulogne de mogelijkheid om het bezoek af te sluiten met een rustige wandeling.

Het kasteel van Talmont-Saint-Hilaire, gebouwd in de 11e en vervolgens versterkt in de 12e eeuw, een echte middeleeuwse burcht, was de residentie van de Engelse koning Richard Leeuwenhart.

Het kasteel, dat open staat voor het publiek, biedt in de zomer middeleeuwse animaties aan. En van juni tot september, tijdens de Nachten van Richard Leeuwenhart, wordt de burcht voorzien van lichten en beelden.

De stad La Roche-sur-Yon, gesticht in 1804 door Napoleon I, bezit talrijke neoklassieke gebouwen, een typische architectuur voor het begin van de 19e eeuw. Tijdens het afleggen van de Napoleontocht, die afgebakend is met borden met uitleg, kunnen de bezoekers hier onder andere kennis maken met het Napoleonplein, versierd met een standbeeld van Napoleon I op een paard, de Saint-Louiskerk, het Stadhuis, het vroegere Gerechtsgebouw, het keizerlijk lyceum, het theater, de Prefectuur en de Nationale Stoeterij.

In het verblijf van de Chabotterie, gelegen in Saint-Sulpice-le-Verdon, kunnen de bezoekers kennismaken met de gemeubelde vertrekken, met de permanente tentoonstelling, die de gebeurtenissen van de oorlog van de Vendée en van de Vendese generaal Charette uitvoerig beschrijft, en met de mooie Franse tuin versierd met bloemrijke perken, oude rozen en aromatische planten.

De weg van Charette, die het bos van de Chabotterie doorkruist, leidt naar een gedenkteken op de plaats waar in 1796 generaal Charette gevangengenomen werd.

Jaarlijks vindt hier een festival voor barokmuziek plaats in juli en augustus.

Aan de Jadekust, in Loire-Atlantique is Pornic een zeer populaire badplaats. Ontspanning en kennismaking gaan uitstekend samen in deze plezier- en jachthaven, waar de natuurlijke schoonheid u zal verrassen. Aan de kust, bij de rivier of op het land is een zeer gevarieerde flora en fauna te ontdekken. Ga er lopend, fietsend of zelfs te paard op uit over het douanierspad; een kustpad met een bewaard gebleven erfgoed, die u meeneemt langs kreekjes en rotsen.

Deze stad is echt gericht op zee, en biedt vele activiteiten op volop te genieten van de gulle natuur: vissen op strand of op zee, in het meer of met kruisnet - de echte liefhebbers komen hier volop aan hun trekken! -, boottochtjes naar het eiland île de Noirmoutier, of om de Jadekust te bewonderen, zwemmen langs de mooie stranden van de Étang, Boutinardière, Noëveillard en Source, sport- en watersportrecreatie… Neem ook even een kijkje bij de charmante "pêcheries", deze typische vissershutjes op palen in het water.

Ga door de straatjes van het middeleeuwse stadscentrum van Pornic, en neem de trappen die verdwijnen tussen de vissershuizen. Breng ook een bezoekje aan de oude haven, met zijn vissersboten en traditionele zeilboten, en het kasteel uit de 13e eeuw die zo van een ansichtkaart lijkt te komen.

Trakteer uzelf op een verwenmomentje in een thalassotherapiecentrum, of val voor een heerlijk ambachtelijk ijsje bij de "Fraiseraie", een waar instituut in Pornic! Meer lokale vakkennis: "Curé Nantais", kaasje gewassen met de lokale Muscadet wijn, en ambachtelijk bier, de Brigantine. Eet smakelijk!

Het eiland Yeu, gelegen ter hoogte van Saint-Gilles-Croix-de-Vie, dat zich uitstrekt over 23 km², heeft in de loop van de tijd authenticiteit en tradities, gebonden aan de visvangst, weten te behouden. Rotskusten, kliffen, duinen, zandstranden en wallenlandschappen werpen zich er in de kijker.

Een niet te missen plaats van de woeste kust: Het Oude Kasteel, een burcht uit de 14e eeuw die recht op de zee uitkijkt, en die Hergé geïnspireerd heeft bij zijn bekende stripverhaal het Zwarte Eiland.

Er worden regelmatige bootverbindingen met het eiland Yeu aangeboden, vertrekkende van La Barre-de-Monts-Fromentine, en seizoensverbonden bootverbindingen vertrekkende van Saint-Gilles-Croix-de-Vie.

Georges Clemenceau verliet, na de ondertekening van het verdrag van Versailles, het politieke leven om zich terug te trekken in de Vendée, in Saint-Vincent-sur-Jard, in een vissershuis met zicht op zee. Het zomerverblijf van Georges Clemenceau, onveranderd gebleven sinds zijn dood in 1929, is vandaag een museum dat gemeubelde vertrekken en souvenirs van de Staatsman huisvest. Ook een indrukwekkende tuin hoort bij de ontdekking.